Deutsch
Islam hukukuna göre hayatta kalabilmek icin haramlar helal olur!
İslam’da can güvenliği,
“Zarurât-ı Hamse” (beş temel esas) içinde ilk sırada yer alan en dokunulmaz haktır. Haksız yere bir cana kıymak, tüm insanlığı öldürmekle eşdeğer büyük günah sayılır. Müslüman olsun ya da olmasın, herkesin yaşama hakkı güvence altındadır ve canın korunması, dinin temel amaçlarından biridir.
İslam’da Can Güvenliğinin Temel Esasları:
- Dokunulmazlık: İnsanın şerefli ve üstün bir varlık olduğu vurgulanarak, haksız yere cana kıyılması (intihar, töre, kasten öldürme) kesinlikle yasaklanmıştır.
- İlahi Değer: Bir mümini kasten öldürmenin cezası, Allah’ın gazabına uğramakla eşdeğer tutulmuştur.
- Toplumsal Sorumluluk: Her birey, başkalarının hayatını korumakla yükümlüdür.
- Savaş Hukuku: Savaş durumunda bile kadınların, çocukların ve masumların canına dokunulması yasaktır.
- Emniyet Tedbirleri: İslam, sadece insanları değil, her canlıya yapılan iyiliği sevap sayarak genel bir emniyet ortamını hedefler.
Kısacası, İslam’da can güvenliği, yaşama hakkının kutsal sayıldığı ve hukuksal/ahlaki kurallarla koruma altına alındığı bir temel haktır.
İslam, insanın ruh ve beden sağlığına büyük önem veren, sağlığın korunmasını ve hastalıklardan korunmayı bir “emanet” anlayışıyla temel bir dini prensip kabul eden bir dindir. Sağlık, hem bu dünyada huzurlu bir hayat sürmek hem de dini sorumlulukları (ibadetleri) yerine getirmek için gerekli bir ön koşul olarak görülür.
İslam’da sağlığın öncelikli olduğu ve korunması gerektiğine dair öne çıkan bazı temel noktalar:
- Zarurât-ı Hamse (Beş Temel Değer): İslam hukukunda (fıkıh) korunması şart olan beş temel unsurdan biri **”canın korunması”**dır (diğerleri din, akıl, mal ve nesil güvenliğidir). Sağlığın tehlikeye atılması, bu temel ilkeye aykırıdır.
- Sağlık ve Zaman İki Büyük Nimet: Hz. Muhammed (s.a.v.), “İki büyük ve önemli ni’met-i ilâhiye vardır ki insanların çoğu bunların kıymetini zamanında bilmez, fırsatları kaçırır, sonra pişmanlığa düşer ama fayda vermez; biri sıhhat, öteki ferağ (boş vakit)” buyurarak sağlığın değerini vurgulamıştır.
- Koruyucu Hekimlik ve Tedbir: İslam, hastalık gelmeden önce tedbir almayı (koruyucu hekimlik) önceler. Kurallı beslenme, temizlik kurallarına (hijyen) uyma, stres ve sıkıntıdan uzak durma İslam’ın sağlığa yaklaşımının bir parçasıdır.
- Tedavi Olma Zorunluluğu: Hastalık durumunda tedavi aramak, “Allah, şifasını vermediği hiçbir hastalık yaratmamıştır” hadisi şerifi gereği bir sorumluluktur. Tedavi, iradeli bir kader anlayışı içinde sağlığı geri kazanma çabasıdır.
- Tıbb-ı Nebevî: Hz. Muhammed’in (s.a.v.) sağlık, beslenme, temizlik ve hastalıklardan korunma konusundaki tavsiye ve uygulamalarına “Tıbb-ı Nebevî” (Peygamber tıbbı) denir. Temizliğin imanın yarısı olduğu vurgusu (hijyenin önemi) ve abdest bu anlayışın günlük hayata yansımasıdır.
- Hastalıkta Ruhsal Destek: Hastalıklar sadece fiziksel değil, aynı zamanda manevi bir imtihan, günahlara kefaret ve Allah’a yakınlaşma vesilesi (rahmet) olarak görülür.
Sonuç olarak İslam, beden ve akıl sağlığını korumayı, sağlığı bozan her şeyden uzak durmayı ve şifa arayışını teşvik ederek, sağlıklı yaşamı bir yaşam tarzı olarak öğütler.
